တစ္ခါကမႏၱေလးျမိဳ႕စာသင္တိုက္ၾ ကီးတစ္တိုက္မွ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးကို ေက်ာင္းဒကာ လည္းျဖစ္ ၊ ဆြမ္းဒကာလည္းျဖစ္တဲ့ ဒကာတစ္ဦးက သူ႔သမီးအိမ္ေထာင္က်လို႔ မဂၤလာဦးဆြမ္း ေကၽြးၾကြဖို႔ ပင့္ေလွ်ာက္ပါတယ္။ဆရာေတာ္ဘုရားၾ ကီးကလည္း အလြန္ရင္းႏွီးတဲ့ေက်ာင္းဒကာ ဆြမ္းဒကာက ပင့္တာဆိုေတာ့ မဂၤလာဦးဆြမ္းေကၽြးကို လက္ခံခဲ့ျပီး ပင့္ေလွ်ာက္တဲ့ရက္ေရာက္ တဲ့အခါေနာက္ပါသံဃာေလးပါးႏွင့္အတ ူ မညည္းမညဴဘဲ မဂၤလာဦးဆြမ္းေကၽြးပြဲကို ၾကြေရာက္ ခဲ့ပါတယ္ ။ ဆြမ္းစားက နံနက္အာရံုတက္ မဂၤလာဦးဆြမ္းစားပါ ။ အာရံုဆြမ္းဆိုေတာ့ ဆရာေတာ္ ဘုရားၾကီးက အာရံုမတက္ခင္ကတည္းက ခပ္ေစာေစာေလး ၾကြေရာက္ခဲ့ပါတယ္ ။ မဂၤလာဦး ဆြမ္းစားကို ခပ္ေစာေစာေလးၾကြေရာက္ခဲ့ရတဲ့ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးရဲ႕ ရည္ရြယ္ခ်က္ကေတာ့ မဂၤလာဦးအာရံုဆြမ္းစားဆိုတာ တစ္ျခား အာရံုဆြမ္းစားေတြနဲ႔မတူပါဘူး ။ တစ္ျခား အာရံုဆြမ္း စားေတြက ဆရာေတာ္ေတြ ဆြမ္းဘုဥ္းေပးျပီးတာနဲ႔ လာေရာက္ တရားနာတဲ့ ပရိတ္သတ္ေတြ ကို တစ္ခါတည္း ဧည့္ခံေကၽြးေမြးလိုက္ရင္ ျပီးတာပါပဲ ။ မဂၤလာဦးဆြမ္းေကၽြးပြဲက်ေတာ့ အဲလို မဟုတ္ေတာ့ပဲ ေန႔ခင္းပိုင္းမွာ လူေတြကို တစ္သီးတစ္ျခား ဧည့္ခံေကၽြးေမြးရပါတယ္ ။ အဲဒါ ေၾကာင့္ မဂၤလာဦးဆြမ္းေကၽြးပြဲကို ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက အခ်ိန္ေပးျပီး ခပ္ေစာေစာေလး ၾကြ ေရာက္ခဲ့တာပါ ။ ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက ဆြမ္းဘုဥ္းမေပးခင္ တရားအရင္နာၾကမယ္လို႔ ေျပာပါတယ္ ။ ဆရာေတာ္ဘုရားရဲ႕စကားေၾကာင့္ တရားနာၾကမယ့္ ပရိသတ္ေတြကလည္း လက္အုပ္ကေလး ေတြခ်ီျပီး ၾသကာသကန္ေတာ့က်ဳိးဆိုဖို႔ ဟန္ျပင္ေနတုန္း ဆရာေတာ္ဘုရားၾကီးက “ တရားနာ ရေအာင္ မဂၤလာဦးဆြမ္းေကၽြးမယ့္ သတို႔သားေရာ ေခၚလိုက္ဦးေလ “ လို႔ ေျပာပါတယ္ ။
